می نوشت های یک آدم نامعلوم

شیمی خوب بود. آسون… در حد ادبیات… یا دینی…! خوشبختانه شیمی رو زیاد نپیچوندن. البته هنوز راهنمای تصحیحش رو ندیدم! آخه می ترسم اشتباهام رو بشه…! اگه بفهمم اشتباه کردم، دیگه کلا درگیر میشم و نمی تونم درس بخونم.

پس فردا (دوشنبه ۲۳/۰۳/۱۳۹۰) امتحان زبان فارسی داریم، و چه حالی میدهد زبان فارسی…!

به قول «بیهقی» خدا بیامرز: “این بود محمد(!) و روزگارش و … و احمق(!) کسی باشد که دل در این گیتی غدّار و فریفتگار بندد و …” (–> چیزی ندارم بگم، حرف بیخود میزنم!) خلاصه این که امتحان های نهایی سوم هم گذشت و ما رو تنها گذاشت … (رو قلبم پا گذاشت! ) هر چند امتحان های نهایی پیش دانشگاهی (که احتمالا واسه کنکور ۹۱ نمره هاش تاثیر داشته باشه) و کنکور هم در راهه… و اکنون مونده ام برم ”گام اول گزینه دو” یا “آزمون های کانون فرهنگی آموزش” و یا “هیچکدام”…!

فعلا که امتحان شیمی رو ندادیم، باید درباره ش خوب فکر کنیم. “شیمیوفیل” میشه عشق شیمی!! مثه الکتروفیل(الکترون دوست)، کلروفیل، ائوزینوفیل…

ای خوشـا قـدری طـلـا از پای تا سـر داشـتـن
انـدکـی الـمـاس حـتی قدر یک مول داشتن
همـچو سـدیـم از برای عشق ید پرپر شدن
چون کـلـر در سر هوای هاش مثبت داشتن
سخت مانـدن در قـبـال مـشکـلـات زندگی
نی چون آلکـانـها هوای شعله در سر داشتن
دوستی با دیگران چون عنصر خوب نهم
نی چـو آرگون منزوی و گوشه گیری داشتن
پایـدار و مستقیم همچو سیلیس اندر جهان
همـچـو گوگرد ارترومبیک استقامت داشتن
نیـک نـامی و نجابت چون گروه هشتمین
همـچو آهن در ســر خود فکــر مثبت داشـتن
همـچو هـمپوشــانی سیگما که خیلی محکم است
در رسیدن به هدف تصمیـم راســخ داشتن

سلام. این اولین مطلب درست و حسابی من در این مثلاً سایت شخصی (!) است. و تنها یک چیز تونست من رو به نوشتن وادار کنه و اون هم امتحانات نهایی بود و هست.

من کلاس سوم دبیرستان هستم. رشته تجربی. مثه همه ی سوّمیای دیگه امتحانام نهاییه… اما خدا نصیب گرگ بیابون نکنه… سؤال سخت میارن، جواب میدم؛ بعد خودشون میرن و تو پاسخنامه جواب اشتباه میذارن! اصلا این انصافه؟؟ سؤالی که طراح نمیتونه هورت بکشه رو چجوری ما بخوریم؟! دیگه به این جام رسوندن…

ایمیلی که به واحد سنجش وزارت آموزش و پروش فرستادم:

اعتراض به پاسخنامه فیزیک

با عرض سلام و خسته نباشید

۱- سئوال ۷ «ب» :

        * به جای نماد باتری اشتباهاً از نماد منبع تغذیه استفاده شده است.

        * ولت سنج حتما باید روی باتری قرار گیرد. فقط در اینصورت میتوان هنگام قطع بودن جریان مدار، نیروی محرکه ی مولد را اندازه گیری کرد.

        * امکان انجام چنین آزمایشی با مقاومت معمولی وجود ندارد. مقاومت حتما باید متغیر (رئوستا) باشد.

۲- سئوال ۱۱ «ب» :

        * چون مولد در خلاف جهت جریان قرار گرفته، عملا مصرف کننده است و توان مصرفی دارد. اگر می پرسید که توان مفید چقدر است، باید توان را با علامت منفی نشان داد تا مشخص شود نه تنها تولید نمی کند بلکه مصرف هم میکند. یعنی باید جریان را با علامت منفی در فرمول P = εI-rI² قرار داد. در این صورت P = -3-1 = -4 W.

3- سئوال ۱۵ «پ»:

        * با این که در صورت سئوال ذکر شده است که بزرگی نیروی محرکه خود القایی برابر ۰۴/۰ باشد، اما در لحظه ی صفر ثانیه هم نیروی محرکه برابر ۰۴/۰ ولت است. اگر کسی بدون قدر مطلق حساب کند، زمان « صفر » میشود و هر دو مورد هم درست است. چون اگر فرمول نیروی محرکه را بنویسیم و اعداد ۰ و ۵/۰ ثانیه را در آن قرار دهیم، در هر دو مورد، بزرگی نیروی محرکه ی خودالقایی برابر ۰۴/۰ می شود.

پس عملاً هر دو جواب صفر و نیم ثانیه کاملاً درست است. این اشتباه به این خاطر پیش آمده که شما در حل معادله‌ی قدر مطلقی، یکی از ریشه ها را ناخواسته حذف کرده اید.

(← مراجعه کنید به کتاب حسابان)

* به نظر من بهتر است هر دو جواب را درست بگیرید.

و همین مشکلاته که نمیذاره نظام آموزشی ما پیشرفت کنه. هر چند که ممکنه کم کم اینها رو درست بکنند، ولی باز هم این گونه خلأ ها وجود داره و تا وقتی که از معلمای شاخص سراسر کشور، پاسخ اون رو نخوان، هرگز این اشکالات برطرف نخواهد شد.

و این دلیل و هزاران دلیل دیگه موجب میشه که صاف صاف وایستیم و بگیم “کنکور نباید حذف بشود!” . لااقل کنکور که کمتر غلط داره… تستی هم هست چه بهتر… آدم رو هدفمند میکنه! بعد از ۱۰ سال درس خوندن با اهداف کوتاه مدت و به زور میان مدت، دیگه وقتشه که یه مانع بلندتر جلومون ببینیم و دورخیز بیشتری داشته باشیم.

امیدوارم همه ببینند… و امیدوارم که پاسخنامه رو تصحیحش بکنند.