دیشب، پنج شنبه، ۷ مهر ۱۳۹۰، تیم ملی والیبال ایران قهرمان مسابقات ۲۰۱۱ آسیا شد.
این مسابقات برای اولین بار در ایران برگزار شد و اولین جام قهرمانی را هم برایمان خرید! تاکنون یک مقام دومی و یک مقام سومی داشتیم که با این قهرمانی به کمال رسیدیم. هر چند که نباید به این قهرمانی بسنده کرد و باید ادامه داد و رفت… تا آن بالا بالاها… آرام آرام… پله پله… تا ملاقات خدا…!
افراد مفت نخور(!) «فدراسیون والیبال»، «کادر فنی» و «بازیکنان» بدون شک زحمات خیلی زیادی کشیدند و ما نتیجه اش را دیدیم. ولی بدون شک، عوامل حیاتی این قهرمانی، «خولیو ولاسکو» و «تماشاگران» بودند. نقش ولاسکو که کاملاً تابلوست!! ولی تماشاگران… به هم ریختن تمرکز سرویس زن حریف، نقش یک تماشاگر خوب و مؤدب است که بحمدالله با موفقیت کامل انجام شد!
***
و اما نوبت تفاوت هاست:
۱- چهره ای عبوس و بدون ذره ای لبخند، گرمکن سیاهرنگ مال دههی شصت-هفتاد، سینی استکان های چای مامان بزرگ و…؛ شرح حال سربازمانند هایی است که تازه سر از زیر پتوی سربازی درآورده بودند!! واقعاً چرا…؟! چرا یک کت و شلوار یا حداقل یک تی-شرت (اگر موافق نیستید بخوانید پیراهن!) و یک شلوار سفید، سبز پسته ای، آبی روشن، قرمز، زرد، و هزاران رنگ زیبا و جذاب دیگر، نمی دهیم به کسانی که مسئول آورد و برد جوایز هستند؟! چرا بهشان یاد نمی دهیم که باید لبخند زد؛ منظم بود؛ با وقار و به زیبایی قدم برداشت؛ پیرایشگاه رفت؟! مشکل دینی (ایضاً انسانی) هم که ندارد؛ پسرند و جوان؛ با نشاط و شاداب.
می روی چین و آنها پسرانشان را که نه، آن یکی دیگر را کادو می پیچند و می اندازند جلوت! (البته این گفته را دال بر تایید این کار توسط بنده ندانید. فردا انگ نامسلمانی را شتلق بچسبانند به پیشانی مان!!). حالا این جا، کم مانده آقایان هم چادر سر کنند و تدریجاً خود بازیکنان مدال هایشان را بردارند و رفع زحمت کنند!
(اگر بازی های آسیایی گوانگ ژو ۲۰۱۰ چین را از سیما یا ناسیما(!) ندیدید، به من چه؛ گوگل کنید تا شما را در تصوّر بند بالا یاری کند! متاسفانه تصویری از خودی ها در این دنیای مجازی در دسترس نیست!!)
۲- پرچم ایرانی که بر می افراشتند، گویا از داخل کیف دستی آقای داورزنی درآمده بود. اتو نخورده بود متاسفانه!!
۳- و می ماند ادا و اطوارهای بازیکنان عزیزمان! درست است که برای اولین بار این مقام رو کسب کردیم؛ درست است که جو گیر شده بودیم؛ درست است که خود من هم اگر بودم، می رفتم روی سه فاز؛ درست است که…؛ ولی باید آرامش داشت و فکر اعصاب بینندگان پای تلویزیون رو کرد!
امیدوارم که این اعمال غلط داخلی رو به جام جهانی نبریم!! به امید کسب مقام خوب و همیشه مثبت بودن مشتق اوّل تابع ملّی والیبال ایران۱!!
——————–
(۱) : می دانید که اگر مشتق تابع پیوسته ی f(x) تابعی همیشه مثبت باشد، f(x) یک تابع صعودی اکید است.
